Сотовые телефоны

Это важно: Принцип «одна страна – одна тарифная зона» действует в России только для международного роуминга. Если вы покупаете сим-карту местного оператора – дешёвые разговоры будут только в рамках того региона, где вы приобрели карту. Как только вы переедете в соседнюю область – в оплату за разговоры будет включена оплата за роуминг.
Например, если вы купили сим-карту в Москве и поехали, например, в Сергиев Посад – вы выехали за границу области, и для Вас разговор будет стоить не 0,10-0,20 центов за минуту, а около 1$.

Рекомендация. Специально для таких случаев у сотовых операторов недавно появились тарифы «Гостевой». Хотя в них стоимость локального разговора немного выше, но зато она не зависит от региона, в котором вы находитесь.

Немного истории

Официально датой открытия мобильной связи в России считается 1991 год. Но тогда аппараты мобильной связи весили несколько килограмм, и поэтому применялись в основном в автомашинах.

В современном виде (с маленькой трубкой) мобильная связь появилась в России в 1994 году.
Это было достаточно дорогим удовольствием. Стоимость первоначальных услуг по подключению, выделению номера и получению телефонного аппарата составляла около 2000$ (2 тысяч долларов). Поэтому такая связь оставалась уделом очень богатых людей.

Вот популярный анекдот тех времён:
Встречаются два новых русских, один другого спрашивает:
- Где твой мобильный?
- Да понимаешь… В метро забыл.

Сегодня уже никто не смеётся над этим, а тогда обладатели мобильных в метро, конечно, не ездили.

Прорыв произошёл в 1999 году, когда впервые были предложены комплекты (мобильный телефон + номер + подключение) по цене около 100$, что было в несколько раз дешевле, чем до этого.
С этого момента мобильная связь «проникает в массы».
Если в 1998 году было чуть более 300 тысяч абонентов, то в 1999 г. – около 800 тысяч, в 2000 г. – 2,2 миллиона, 2001 г. – 6,5 миллионов, в 2002 г. – более 16 миллионов, и т.д.
Наконец, в августе 2006 года количество проданных сим-карт превысило количество жителей России (впрочем, к такой статистике нужно относиться осторожно, т.к. сотовые операторы считают количество проданных, а не реально работающих номеров).

В отличие от Польши, в России не существовало тарифов типа «телефон за 1 злотый».
Отдельно (с 1999 года) покупался телефон, отдельно – телефонный тариф (с телефонным номером). Правда было другое ограничение: вы должны были каждый месяц платить определённую сумму, что бы у вас не отключили ваш номер. Вы могли либо «наговорить» на это время, либо молчать целый месяц, но сумма должны была поступать на ваш счёт.

Одновременно с этим, долгое время платными были входящие звонки операторов других сетей.
Но даже когда от этого избавились, оставалась другая особенность: в России для абонентов мобильной связи были платными входящие звонки со стационарных телефонов. Это объяснялось тем, что плата за пользование стационарным телефоном была фиксированной, и не зависела от количества разговоров (при звонках по городу).
Только решение правительства с 1 июля 2006 года плата за входящие вызовы была отменена.
Впрочем, с 1 января 2007 и плата за стационарный телефон стала повремённой.

Плата за звонки со стационарного на мобильный телефон фиксирована, и составляет 1 руб. 50 коп., независимо от оператора и нахождения абонента. Однако, если ваш абонент находится в другом регионе – он платит за входящий как за роуминг.

Например, вы находитесь в Москве, и ваш приятель с московской сим-картой тоже в Москве. Тогда за звонок со стационарного на мобильный вы платите 1,50 р. в минуту, ваш приятель не платит ничего. Но если ваш приятель приехал в Калугу (150 км от Москвы), для вас разговор по-прежнему стоит 1,50 руб., а для приятеля – больше 1$ за минуту, т.к. это роуминг.

Сегодня

Сегодня в Москве, как и в России работают три крупнейших оператора:
1 и 2 место делят МТС и БиЛайн, 3 место – Мегафон (компания появилась позже остальных).
4 место со значительным отрывом – СкайЛинк (телефоны стандарта CDMA), которая постепенно сдаёт свои позиции и держится только на своих старых клиентах.
На долю 3 операторов приходится 85% мобильной связи в России. Оставшиеся 15% приходятся на долю сохранившихся пока независимых операторов – в основном за Уралом.

Какого оператора предпочесть?

Тарифы различных операторов, и наборы тарифных планов, мало отличаются. Поэтому выбор оператора зависит только от того, какой оператор у ваших российских коллег.
Дело в том, что на разговоры внутри сети операторы дают очень существенные скидки, поэтому обычно члены одной семьи пользуются услугами одного оператора. Аналогично поступают и работники одной компании (если фирма оплачивает им связь).

Если же вы планируете разговаривать с 2-3 абонентами в России – можно выбрать тарифный план, где разговоры на 2-3 любимых номера будут очень дёшевы.

Если же вы путешествуете по России – как я уже писал, выбирайте «гостевой» тариф, что бы не платить за роуминг по России.

Telefony komórkowe

To z powagą: Zasada «jeden kraj - jedna taryfowa strefa» działa w Rosji tylko dla międzynarodowego roaming. Jeśli kupujecie tę-mapę miejscowego operatora - tania rozmowa będą tylko w ramach tego regionu, gdzie weszliście w posiadanie. Jak tylko wy przejedziecie w sąsiedni obwód - w opłatę za rozmową będzie włączona opłata za roaming.
Na przykład, jeśli kupiliście tę-mapę w Moskwie i pojechaliście, na przykład, w Siergij Podgrodzie - wyjechaliście za granicę obwodu i dla Was rozmowa będzie kosztować nie 0,10-0,20 centów przez minutę, a koło 1 $.

Rekomendacja. Specjalnie dla takich wypadków u plastrowy operatorów ostatnio ukazały się taryfy «Gościnny». Chociaż w nich wartość lokalnej rozmowy jest niewiele wyższa, ale za to ona nie zależy od regionu, w którym znajdujecie się.

Trochę historiji

Oficjalnie datą otwarcia telefonii komórkowej w Rosji liczy się 1991 roku. Ale wtedy aparaty telefonii komórkowej ważyli trochę kilogram i dlatego przystosowywali się głównie w samochodach.

W nowoczesnym wyglądzie (z małą rurką) telefonia komórkowa ukazała się w Rosji w 1994 roku.
To było wystarczające drogą przyjemnością. Wartość pierwotnych usług po podłączeniu, wydzieleniu numeru i otrzymaniu telefonicznego aparatu zestawiała koło 2000 $ (2 tysięcy dolarów). Dlatego taki związek pozostawał losem bardzo bogatych ludzi.

Oto popularna anegdota tych czasów:
Spotykają się dwa nowe russkich, jeden inny pyta:
- Gdzie twój mobilny?
- I rozumiesz … W metro zapomniał.

Dzisiaj już nikt nie smiejotsa nad tym, a wtedy posiadacze mobilnych w metro, oczywiście, nie jeździli.

Wyłom wydarzył się w 1999 roku, kiedy po raz pierwszy były zaproponowane komplety (telefon komórkowy + numer + włączenie) w cenie koło 100 $, że było w kilkakrotnie taniej, niż do tego.
Od tego momentu telefonia komórkowa «przenika w masy».
Jeśli w 1998 roku było ledwie powyżej 300 tysięcy abonentów, to w 1999 g. - Koło 800 tysięcy, w 2000 g. - 2,2 miliona, 2001 g. - 6,5 milionów, w 2002 g. - Powyżej 16 milionów i t.d.
Wreszcie, w sierpniu 2006 roku ilość prodannych tych-map przekroczyła ilość mieszkańców Rosji (zresztą, do takiej statystyka powinna odnosić się ostrożnie, t.k. plastrowy operatorzy uważają ilość prodannych, a nie realnie pracujących numerów).

W odróżnieniu od Polski, w Rosji nie istniało taryf typu «telefon za 1 złoty».
Osobno (od 1999 roku) pokupałsa telefon, osobno jest telefoniczna taryfa (z telefonicznym numerem). Słuszność było inne ograniczenie: Powinni byliście każdego miesiąca płacić pewną sumę, że u was nie odłączono waszego numeru. Mogliście albo «nagadać» na ten czas, albo milczeć cały miesiąc, ale suma powinni była postępować na wasz rachunek.

Równocześnie z tym, długi czas płatnymi były wejścia dźwięczne operatorów innych sieci.
Ale nawet kiedy od tego uwolnili się, pozostawała inna właściwość: W Rosji dla abonentów telefonii komórkowej byli płatnymi wejścia dzwonki z stacjonarnych telefonów. To tłumaczyło się tym, co płacą za korzystanie z stacjonarnego telefonu była zanotowanej i nie zależała od ilości rozmowy (przy dzwonkach po mieście).
Tylko decyzja rządu od 1 lipca 2006 roku płata za wejścia wezwania była unieważniana.
Zresztą, od 1 stycznia 2007 i płata za stacjonarny telefon została powriemionnoj.

Płaca za dzwonki z stacjonarnego na telefon komórkowy jest zanotowana i zestawia 1 rub . 50 kop., Niezależnie od operatora i znajdowania abonenta. Jednakże, jeśli wasz abonent znajduje się w innym regionie - on płaci za rosnący jak za roaming.

Na przykład, znajdujecie się w Moskwie i wasz przyjaciel z moskiewską tę-mapą też w Moskwie. Wtedy za dzwonek z stacjonarnego na mobilny płacicie 1,50 rz. w minutę, wasz przyjaciel nie płaci niczego. Ale jeśli wasz przyjaciel przyjechał do Kaługa (150 km od Moskwy), dla was rozmowa po dawnemu kosztuje 1,50 rub.je dities' w Moskwie i wasz przyjaciel z moskiewską tę-mapą też w Moskwie. Wtedy za dzwonek z stacjonarnego na mobilny wy p, a dla przyjaciela - powyżej 1 $ przez minutę, t.k. To roaming.

Dziś

Dzisiaj jest w Moskwie, jak i w Rosji pracują trzej najwięksi operatorzy:
1 i 2 miejsce dzielą MTS i BiŁajn, 3 miejsce jest Magafon (kompania ukazała się później pozostałych).
4 miejscem z znacznym oderwaniem jest SkajLink (telefony standardu CDMA), która stopniowo przekazuje swoje pozycje i trzyma się tylko na swoich starych klientach.
Na część 3 operatorzy są przypadani 85% telefonii komórkowej w Rosji. Zostający 15% prichodiatsa na część zachowanych tymczasem niezależnych operatorów - głównie za Uralem.

Jakiego operatora woleć?

Taryfy różnych operatorów i zestaw taryfowych planów, mało wyróżniają się. Dlatego wybór operatora zależy tylko od ten, wasi rosyjscy koledzy jaki mają operatorem.
Rzecz w tym, że na rozmowie wewnątrz sieci operatorzy dają bardzo istotne zniżki, dlatego zwykle członkowie jednej rodziny korzystają z usług jednego operatora. Analogicznie postępują i pracownicy jednej kompanii (jeśli firma opłaca im związek).

Jeśli że planujecie rozmawiać z 2-3 abonentami w Rosji - można wybrać taryfowy plan, gdzie rozmowy na 2-3 ukochanymi numeru będą bardzo dioszewy.

Jeśli że podróżujecie po Rosji - jak już pisałem, proszę wybierać «gościnny» taryfa, że by nie płacić za roaming po Rosji.